heej lieverds..
geen zin om heel uitgebreid uit te leggen wat er voor gevallen is, wil er gwn niet over nadenken maar vannacht ben ik pas om een uur of 5.30 echt mn best gaan doen wat slaap te pakken te krijgen.. ik zat nogal te piekeren, huilen enzo daarvoor en heb dus maar zoveel mogelijk afleiding gezocht: farmville op facebook, mahjong connect en home and away soapserie uit australia.. het gekke was dat ik er niet eens moe van was, vannacht ook niet echt. ben nu wel moe en was vandaag ook niet erg energiek, maar ik had niet minder energie dan andere dagen - heb zelfs nog wat aan school gedaan.. :p
whatever, twee poems die ik vannacht dus geschreven heb
deze leggen wel het een en ander uit van wat er door mn hoofd spookte, en nog steeds in mn gedachten maalt..
nogmaals verontschuldig ik me dat ik het een en ander niet uitleg, maar ik denk dat het beter is als ik het ff laat rusten.. ik heb mn reactie vannacht gezien en hoe ik vandaag emotioneel was dus laten we nu maar ff een goed nachtje maken! (mn zusje was ook jarig vandaag maar had een hele lange dag op school dus vieren we het morgen.. geen flauw idee of er bezoek komt - eerlijk gezegd hoop ik van niet ik ben momenteel niet zo van het socializen. aan de andere kant trek ik me toch wel terug op mn kamer en is het voor haar wel leuk als er iets van een feest is!!! helemaal aangezien het al zo irri is dat haar verjaardag zo dicht op sinterklaas zit..)
als ik mensen vertel geen toekomst te zien
niet met een man, een vrouw, een partner
kijken ze me ongeloofwaardig aan
alsof alleen door het leven gaan te zwaar is
de eenzaamheid en stilte me zullen opbreken
ik betwijfel deze dingen sterk
hoe goedbedoeld alle adviezen en meningen ook zijn
het is niet alsof ik nog nooit met jongens of meiden ben omgegaan
er is meer dan genoeg gezegd en gedaan
jongens hebben keer op keer hun mening laten horen
‘hoer’, ‘slet’, of een uitgebreidere versie
zijn me vaak genoeg naar het hoofd geslingerd
vol goede moed lachte ik mijn pijn weg
bedankte de jongens vriendelijk en draaide me om
vriendinnen om mijn verdriet hierover te bespreken
stonden niet bepaald klaar voor mij
ze zouden misschien wel hebben geluisterd
ik durfde het er echter niet over te hebben
bang even later alles weer terug te horen
tijdens hun vele roddelmomentjes over mij
- net niet zacht genoeg om ongehoord aan mij voorbij te gaan
geloof me als ik je laat weten de wereld niet te haten
ondanks alle onrecht, honger, oorlog en verdriet
besef ik dat er meer is hier op aard
we hebben de taak lief te hebben, zorgzaam te zijn
hulpvaardig en oprecht onze wegen te gaan
ik wil graag mijn steentje bijdragen aan de toekomst
ontdekkend wat mijn doel hier op aarde is
hoe mooi het ook is dat mensen relaties kunnen aangaan
ik zie die toekomst niet voor mij weggelegd
al vele jaren heb ik doorgebracht met zoeken naar
liefde, trouw, steun, vergeving en vleugels om te schuilen
nu ik dit echter gevonden heb bij Jezus aan het kruis
ben ik niet van plan nog meer tijd te verspillen
relaties hebben me teveel onnodige energie gekost
slapeloze nachten, natte kussens en bange dromen
waren nog maar het begin van lange jaren
duisternis heeft me langzaam ingesloten
afgevuurde leugens tot diep in mijn ziel geplant
nachtmerries werden niet meer tot ’s nachts bewaard
het spiegelbeeld veranderde in een woedend spook
beperkt werd mijn wereldje, cirkelend mijn gedachten
there are things deep down inside of me
i want to hide away
it just hurt and still does
despite how much i want to
these things should be left unspoken
it’s all in the past
thinking, talking and crying about
will not change what’s already done
got to move on with my life
taking one step at a time
knowing i’ll have to live with myself
despite the pain underneath my skin
is it really such a big surprise
the reflection in the mirror lies to me
do i have to believe what people tell me
if i’ve been overhearing their gossip
while believing they were my friends
i’m hurt, my body hurts, the mirror cries
yeah, like always there are exceptions
people honest, nice and fun
still confusion rules my mind
keeps thoughts coming and circling
whirling like the wind blows summer nights away
autumn has come, turning sun into snow
ancient memories are freezing slowly
hurt may not ever go away for good
till summer comes to change the scenery
all the iced pain will come alive
for now, it’s winter: no talks, no thoughts
i’m curling up, ready for my dormancy
ik ben verward.. mn psych vond het eigenlijk wel weer tijd om de therapie weer op te pakken ipv de begeleiding die nu onderwerp van gesprek is geweest voor afgelopen half jaar.. niet dat hij me ertoe zou dwingen.. ik heb de beslissende stem.
maar ik weet het niet. ik weet dat er genoeg dingen zijn die nog niet lekker gaan.. deze gedichten geven wel aan hoeveel pijn er nog zit, maar ik weet niet of ik hier iets mee wil doen.
ik wil de wonden niet opnieuw open trekken, of de kans lopen nog meer verdriet gedaan te worden
mja, ik zou hem binnen ong. een week (vanaf afgelopen maandag) een mailtje sturen hierover maar ik wil er helemaal niets over zeggen. dilemma.. tja, nu maar eerst weekend!!!
lieve groetjes allemaal aan jullie sgatjes..
bedankt voor het lezen van dit logje
en heb een fijn weekend!!
(vergeet niet sinterklaas over te halen dat je braaf geweest bent want ik wil geen vriendjes verliezen omdat sint ze in de zak meegenomen heeft naar spanje.. xD ) | 
God bless you
via FB stuurde een vriendin me dit.. het fleurde me echt op!! <3
